پروفسور حسن امین در بخشی از مباحث شاهنامه‌پژوهی خود، به مفهوم «اژدهاکشی» در اساطیر و تاریخ ایران می‌پردازد.
به گفته وی، اژدها در بسیاری از روایت‌های کهن نماد نیروی اهریمنی است و پیروزی بر آن، نشانه عبور قهرمان از مرحله‌ای از نقص و کمبود و دستیابی به قدرت، گنج و مشروعیت به شمار می‌آید.
این الگو را در داستان‌هایی چون رستم، اسفندیار و گرشاسب و نیز در روایت‌های تاریخی همچون داستان اردشیر بابکان و کرم هفتواد می‌توان مشاهده کرد.