در دل روزهای تکراری، لحظههایی پیش میآید که مسیر عادی زندگی را کمی جابهجا میکند. لحظههایی کوتاه و کمصدا که حال و هوای شهر را تغییر میدهند. زندگی شهری در ظاهر بر پایه نظم، سرعت و تکرار شکل گرفته است. خیابانهایی که هر روز تکرار میشوند، مسیرهایی که به عادت تبدیل شدهاند و رفتارهایی که بهتدریج از انتخاب آگاهانه فاصله میگیرند و به واکنشهای سریع و کمفکر تبدیل میشوند.
نظم جهانی امروز در وضعیتی ایستاده که هنوز ردپای قدرتهای بزرگ در آن پررنگ است، اما توان تعیین مسیر به شکل یکجانبه و بیرقیب، دیگر مثل گذشته عمل نمیکند.
موفقیت در یک کارخانه صنایع غذایی فقط نتیجهی دستگاهها، فرمولها یا استانداردها نیست، نتیجهی نگرش و رهبری روزانهی مدیران و تلاش هماهنگ تیمی است که به کیفیت غذا و اعتماد مردم باور دارد. این صنعت، صنعتی است که هر اشتباه کوچک میتواند اثر بزرگ داشته باشد و هر تصمیم درست میتواند اعتبار و آیندهی مجموعه را بسازد. مدیریت در چنین محیطی یعنی رهبریِ افراد، بهبودِ فرایندها و ساختن فرهنگی که همه در آن احساس ارزشمند بودن و اثرگذار بودن کنند.
چارلز تیلی معتقد است کنش جمعی و پایداری گروهها محصول تصادف نیست، بلکه برآیند پنج عنصر است: منافع (سود و زیان مشترک)، سازماندهی (ساختار گروهها)، بسیج (کنترل منابع)، فرصت ـ تهدید (شرایط محیطی) و عمل جمعی. او تأکید دارد که قدرت یک جامعه در مواجهه با بحران، به میزان توانایی آن در تبدیل منابعِ پراکنده به کنش سازمانیافته بستگی دارد.
