جهان دوباره وارد دورهای شده که خبرها سریعتر از توافقها میرسند. میان جنگ، تحریم، رقابتهای تازه و ائتلافهای شکننده، بیاعتمادی آرامآرام به مهمترین عنصر سیاست بینالملل تبدیل شده است. در بسیاری از پایتختهای جهان دیگر کسی با اطمینان از «ثبات» حرف نمیزند.
بخش قابل توجهی از وقت ما هر روز در ترافیک، صفها و فرآیندهای طولانی اداری از دست میرود. اتلاف این منبع پنهان چه تأثیری بر بهرهوری و رشد اقتصادی ایران دارد؟
حالا و پس از آتشبس موقت بین ایران و جبهه آمریکا ـ اسراییل، میتوان بدون هیچگونه موضعگیری خاصی و با بیطرفی کامل به بررسی مهمترین حادثه سال 2026 پرداخت. تقریبا اکثر کارشناسان استراتژیست، ایران را تا این مقطع پیروز جنگ میدانند، اما چرا باید این نظرات را درست دانست؟ این نظرات براساس کدام وقایع استراتژیک، ایران را برتر از طرف مقابل میداند؟
