نسل امروز، معنای تازهای به مشارکت اجتماعی بخشیده است. فناوری، داوطلبی را از یک فعالیت مقطعی به جریانی گسترده، پویا و ماندگار تبدیل کرده است. جوامع موفق، پیش از آنکه با شاخصهای اقتصادی شناخته شوند، با میزان مشارکت شهروندانشان شناخته میشوند. هر اندازه مردم یک جامعه آمادگی بیشتری برای همکاری، مسئولیتپذیری و حضور داوطلبانه در حل مسائل عمومی داشته باشند، همان جامعه از سرمایهای برخوردار خواهد بود که هیچ بودجهای قادر به جایگزینی آن نیست.
کارآفرینی صرفا ایجاد یک کسبوکار یا راهاندازی یک واحد اقتصادی نیست، بلکه تجلی اراده انسان برای ساختن، تغییر دادن، خلق فرصت و تبدیل محدودیتها به امکان است. در روزگاری که اقتصادها با سرعتی بیسابقه در حال دگرگونی هستند، ملتها بیش از هر زمان دیگری نیازمند اندیشههای نو، جسارت در تصمیمگیری، مهارتآموزی مستمر و فرهنگ کار مولد هستند؛ و این همان نقطهای است که کارآفرینی به عنوان قلب تپنده توسعه، خود را نشان میدهد.
در اقتصاد امروز، سرعت حرکت سرمایه، تولید و تجارت به اندازه میزان منابع اهمیت دارد. کاهش هزینههای پنهان مبادله، مسیر تازهای برای افزایش بهرهوری، تقویت رقابتپذیری و آزاد شدن ظرفیتهای اقتصادی ایجاد میکند.
رقابتپذیری، واژه ای که در سالهای اخیر از دید صنعتگران و نهادهای دولتی کشور ایران پنهان مانده و این «عدم رقابتپذیری» به قولی هنوز ما را اندر خم یک کوچه در مسیر دراز صادرات محصولات غیرنفتی متوقف ساخته است.
