اقتصاد سبز از یک ایده محیطزیستی به یک چارچوب راهبردی در سطح جهانی تبدیل شده و مسیر آینده آن به نحوه مواجهه دولتها، بازارها و فناوری با محدودیت منابع وابسته است.
شهر هوشمند قرار است کیفیت زندگی را ارتقا دهد، اما آیندهای که وعده داده میشود، بیش از آنکه به فناوری وابسته باشد، به نحوه تعریف ما از «رفاه» گره خورده است.
در ادبیات اقتصاد مالی، جنگ و تنشهای ژئوپلیتیکی همواره در زمره مهمترین عوامل ایجادکننده «شوکهای برونزا» به بازارها قرار گرفتهاند. در چنین شرایطی، سرمایه معمولا از داراییهای پرریسک خارج شده و به سمت داراییهای امنی مانند طلا، دلار یا اوراق خزانه آمریکا حرکت میکند. اما رخدادهای اخیر خاورمیانه نشان میدهد که بازار رمزارزها، بهویژه بیتکوین، دیگر مانند گذشته به اخبار نظامی واکنش نشان نمیدهد و این تغییر، صرفا یک نوسان مقطعی نیست، بلکه میتواند نشانهای از ورود این بازار به مرحلهای جدید از بلوغ باشد.
این روزها تقریبا در هر جلسه مدیریتی، صحبت از هوش مصنوعی به میان میآید. از خرید ابزارهای جدید گرفته تا آموزش کارکنان و ایجاد واحدهای اختصاصی هوش مصنوعی. اما هرچه این موج گستردهتر میشود، یک سؤال کمتر پاسخ داده میشود: آیا مسئله اصلی واقعا فناوری است؟ پاسخ منفی است. مسئله اصلی در حال تغییر است؛ از «داشتن ابزار بهتر» به «داشتن سیاست تصمیمگیری بهتر»
