حالا و پس از آتشبس موقت بین ایران و جبهه آمریکا ـ اسراییل، میتوان بدون هیچگونه موضعگیری خاصی و با بیطرفی کامل به بررسی مهمترین حادثه سال 2026 پرداخت. تقریبا اکثر کارشناسان استراتژیست، ایران را تا این مقطع پیروز جنگ میدانند، اما چرا باید این نظرات را درست دانست؟ این نظرات براساس کدام وقایع استراتژیک، ایران را برتر از طرف مقابل میداند؟
اقتصاد، این روزها بیشتر از هر جای دیگری در زندگی روزمره دیده میشود. در خریدهای کوچک، در تصمیمهای عقبافتاده و در محاسبههایی که پایان ندارند. صبحها در بسیاری از خانهها با یک نگاه کوتاه به پیامهای قیمت یا هزینهها شروع میشود. این نگاه شاید چند ثانیه بیشتر طول نکشد، اما همان چند ثانیه مسیر روز را عوض میکند. خریدی که قبلا بدون مکث انجام میشد، حالا به یک گفتوگوی کوتاه در ذهن تبدیل شده. اینکه واقعا لازم است یا میشود صبر کرد. صبر کردن این روزها خودش بخشی از زندگی شده است، نه یک انتخاب ساده.
نظم جهانی امروز در وضعیتی ایستاده که هنوز ردپای قدرتهای بزرگ در آن پررنگ است، اما توان تعیین مسیر به شکل یکجانبه و بیرقیب، دیگر مثل گذشته عمل نمیکند.
تهران در تابستان و پاییز گذشته یکی از سختترین دورههای تنش آبی خود را تجربه کرد. افت شدید ذخایر سدها، کاهش بارندگی و افزایش مصرف آب موجب شد که در برخی مناطق پایتخت، شهروندان با افت فشار و حتی قطعی شبانه آب مواجه شوند؛ وضعیتی که گزارشهای رسمی و رسانهای نیز آن را تأیید کردهاند.
