روزنامه آسیا-با گذر از روزهای پرتلاطم جنگ چهل روزه، واقعیت‌های میدان جنگ نشان داد که حتی بزرگترین قدرت‌ها توان مقابله با جنگ نامتقارن را ندارند. چه این‌که به موازات فرسودگی ماشین جنگی ایالات متحده، تهدیدهای دونالد ترامپ شدن گرفت، رویکردی که دیگر بر همگان روشن است که تهدیدهای او، بیشتر بلوف‌هایی از سر استیصال در میدان نبرد بوده است. 

درواقع، تهدیدها و وعده‌های مکرر دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، به‌تدریج اثرگذاری خود را از دست داده و رهبران جهان دیگر واکنش مشابه گذشته به اظهارات او نشان نمی‌دهند.

در همین‌باره، مجله آتلانتیک در تحلیلی نوشت: «یکی از جمله‌های مورد علاقه این روزهای دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا، مقایسه جایگاه ایالات متحده در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن با وضعیت کنونی این کشور است؛ مقایسه‌ای که البته از نگاه خود ترامپ انجام می‌شود. ترامپ ماه گذشته میلادی در نشست سران کشورهای متحد در ترکیه گفت: دو سال پیش به ما احترام نمی‌گذاشتند. به ما می‌خندیدند. ناتو به ما می‌خندید. همه به ما می‌خندیدند. دیگر نمی‌خندند. دیگر خبری از خنده نیست.»

نویسنده مجله آتلانتیک در ادامه می‌نویسد: «او درست می‌گوید؛ وضعیت حتی از این هم بدتر است: آن‌ها رئیس‌جمهوری آمریکا را کاملا نادیده می‌گیرند. ترامپ خود را وارث میراث تئودور روزولت می‌داند، اما اگر روزولت می‌گفت آمریکا باید با صدای آرام سخن بگوید و چماقی بزرگ در دست داشته باشد، ترامپ با صدای بلند حرف می‌زند و چماقی کوچک در دست دارد. گفتمان قدرتمند روزولت به گفتمانی برای یاوه‌گویی تبدیل شده است.»

در ادامه تحلیل آتلانتیک آمده است: «ترامپ این هفته حرفی مطرح کرد که در گذشته می‌توانست جهان را تکان دهد. او در گفت‌وگو با فاکس نیوز گفت که اگر عمان مانع کار شود، حسابی بمبارانش می‌کند. در شرایط عادی، چنین تهدیدی می‌توانست به رویدادی مهم در عرصه بین‌المللی تبدیل شود. با این حال، این خبر واکنش چندانی از سوی دولت‌ها به دنبال نداشت. نه عمان و نه دیگر متحدان آمریکا در منطقه. اعتبار ترامپ به دلیل رفتارهای متغیر و غیرقابل پیش‌بینی خودش آسیب دیده است.»

در بخش دیگری از این مطلب آمده است: «اکنون تعداد کمی از رهبران و ناظران جهان احساس می‌کنند لازم است اظهارات ترامپ را بیش از حد جدی بگیرند. هشدارها و آماده‌باش‌هایی که صرفا بر اساس اظهارات لحظه‌ای ترامپ شکل می‌گیرد، رسانه‌ها، افکار عمومی و نظام‌های ژئوپلیتیکی را خسته کرده و توجه‌ها را از مسائل مهم‌تر منحرف می‌کند.»/آسیانیوز