روزنامه آسیا-رئیس‌کل پیشین بانک مرکزی می‌گوید: «در صورت دستیابی به توافق، بخش نفت، گاز و پتروشیمی شاهد بیشترین تحول مثبت خواهد بود.» 

به گزارش آسیا، ولی‌الله سیف با توضیح وضعیت کنونی و سناریوهای پیش رو تأکید کرد: «با یک توافق نسبتا پایدار که بخشی از تحریم‌های مالی و تجاری رفع شوند، همه بخش‌های اقتصاد به یک اندازه منتفع نخواهند شد. برخی صنایع تقریبا بلافاصله اثر مثبت می‌گیرند و برخی دیگر با تأخیر.»

وی گفت: «تصور می‌کنم بر حسب بیشترین منفعت، بخش نفت، گاز و پتروشیمی، بزرگترین برنده خواهند بود، زیرا منجر به افزایش صادرات، دسترسی آسان‌تر به بازارهای جهانی، کاهش هزینه‌های حمل ‌و نقل و بیمه و امکان جذب فناوری و سرمایه خواهد شد. این بخش سریع‌‌ترین تأثیر را بر درآمد ارزی کشور دارد. اما سود این بخش الزاما به معنی توزیع گسترده رفاه در جامعه نیست، مگر اینکه درآمدهای حاصل به درستی مدیریت شوند.»

سیف تأکید کرد: «بخش بانکداری و خدمات مالی شاید مهم‌ترین برنده پس از انرژی باشد. سال‌ها محدودیت در نقل ‌و انتقال پول، اعتبار اسنادی (LC) و ارتباط با بانک‌های خارجی هزینه تجارت را بالا برده است. اگر روابط بانکی عادی‌تر شود، تجارت خارجی ارزان‌‌تر می‌شود، سرمایه‌گذاری خارجی تسهیل می‌شود و هزینه تأمین مالی کاهش می‌یابد. در تجربه برجام نیز بازار سرمایه، بانک‌ها را از نخستین برندگان احتمالی می‌دانست. بخش حمل‌ و نقل، لجستیک و کشتیرانی نیز منتفع خواهند شد. تحریم‌ها هزینه حمل کالا را برای ایران بسیار افزایش داده‌اند.»

به گفته‌ی وی: «در صورت توافق، خطوط کشتیرانی فعال‌تر می‌شوند، بیمه‌های بین‌المللی بازمی‌گردند و هزینه تجارت خارجی کاهش می‌یابد. این بخش کمتر مورد توجه عموم است اما نقش کلیدی در رقابت ‌پذیری اقتصاد دارد. در ضمن صنعت خودرو را نیز باید مد نظر داشت. خودروسازی از نخستین بخش‌هایی است که معمولا از باز شدن فضای بین‌المللی بهره می‌برد. در صورت رفع محدودیت‌ها همکاری با شرکت‌های خارجی آسان‌تر می‌شود، انتقال فناوری افزایش می‌یابد و کیفیت و بهره‌‌وری می‌تواند بهبود پیدا کند. البته این صنعت به اصلاحات داخلی و افزایش رقابت نیز نیاز دارد، صِرف توافق کافی نیست.»

او تأکید کرد: «بخش گردشگری نیز در زمره‌ منتفعان خواهد بود. اگر فضای سیاسی آرام‌‌تر شود، این بخش ظرفیت رشد بالایی خواهد داشت. ایران از نظر میراث تاریخی و فرهنگی، طبیعت و هزینه ‌های اقامتی مزیت ‌های قابل توجهی دارد. اما توسعه‌ گردشگری علاوه بر توافق، به زیرساخت، خدمات و ثبات نیاز دارد. اما بخشی که بیشترین اثر را بر زندگی مردم دارد. لزوما نفت یا بانک نیست. بیشترین اثر بر رفاه عمومی زمانی ایجاد می‌شود که سرمایه‌گذاری در صنایع تولیدی افزایش یابد، کسب ‌و کارهای کوچک و متوسط رشد کنند و اشتغال مولد ایجاد شود.»

سیف عنوان کرد: «در بسیاری از کشورها، موتور اصلی اشتغال نه صنایع بزرگ صادراتی، بلکه بنگاه‌‌های کوچک و متوسط بوده‌اند.» او در خصوص وضعیت بخش مسکن در صورت دستیابی به توافق نیز توضیح داد: «برعکس تصور عامه که توافق را موجب رونق شدید بخش مسکن می‌دانند، تجربه نشان می‌دهد در کوتاه‌‌مدت معمولا انتظارات تورمی کاهش پیدا می‌کند، تقاضای سرمایه‌ای مسکن کمتر می‌شود و بازار وارد دوره‌ای از آرامش یا رکود نسبی می‌شود.»

در مجموع اگر بخواهم فقط یک برنده مستقیم و یک برنده پنهان انتخاب کنم، برنده مستقیم بخش نفت، گاز و پتروشیمی و برنده پنهان و شاید مهم‌تر برای آینده نظام بانکی، تجارت خارجی و محیط کسب‌وکار خواهند بود زیرا درآمد نفتی می‌تواند رشد کوتاه‌‌مدت ایجاد کند، اما دسترسی به سرمایه، فناوری، تجارت و بازارهای جهانی چیزی است که می‌تواند مسیر توسعه بلندمدت اقتصاد ایران را تغییر دهد.»/آسیانیوز