دکتر رسولی در بررسی جایگاه روابط عمومی در شاهنامه فردوسی، به مصادیقی همچون نقش منادیان و جارچیان، بار عام پادشاهان، خطابه‌های حکومتی، جایگاه وزیران و سفیران و همچنین جشن‌ها و آیین‌های ملی اشاره می‌کند.
روابط عمومی از جمله مفاهیمی است که امروزه بیشتر در چارچوب مدیریت ارتباطات و اطلاعات میان سازمان‌ها، اشخاص و مخاطبان تعریف می‌شود. این حوزه در دهه‌های اخیر گسترش چشمگیری یافته است؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از سازمان‌ها و حتی برخی اشخاص، برای برقراری ارتباط مؤثر با مخاطبان خود از سازوکارهای مشخص روابط عمومی بهره می‌گیرند. با این حال، آیا می‌توان نشانه‌هایی از این مفهوم را در متون تاریخی و به‌ویژه شاهنامه فردوسی نیز جست‌وجو کرد؟