دکتر مهدی کریمی تفرشی
روزنامه آسیا_اقتصاد ایران با یک نفر در نقش ناجی، نجات پیدا نمیکند. دولت، بخش خصوصی، نظام بانکی، دانشگاه و رسانه باید همزمان در یک جهت حرکت کنند. تولیدکنندهای که تنها بماند، فرسوده میشود و اقتصاد با بنگاههای فرسوده رشد نمیکند. مشارکت همهجانبه یعنی اشتغالزایی با این رویکرد که هر کس نقش خودش را درست ایفا کند، دولت سیاستگذاری هوشمند، بخش خصوصی سرمایهگذاری شجاعانه و دانشگاه تربیت نیروی مسئلهمحور. اقتصاد، پروژه مشترک همهی ماست؛ یا همه با هم میبریم، یا همه با هم میبازیم.
اشتغالزایی واقعی از دل بنگاههای سالم بیرون میآید، نه پروژههای کوتاهمدت و آمارسازی. هر شغل پایدار نتیجه یک مدل کسبوکار سودآور است. در صنایع غذایی، یک خط تولید جدید میتواند دهها شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کند، اما فقط زمانی که بازار، فناوری و نیروی انسانی همزمان دیده شوند. نباید فراموش کنیم که اشتغال، محصول جانبی رشد اقتصادی است، نه نقطه شروع آن. اگر بنگاهها نفس بکشند، اشتغال خودش متولد میشود. فشار برای استخدام بدون توجه به بهرهوری، تنها هزینهها را بالا میبرد و بنگاه را ضعیفتر میکند./آسیانیوز
دیدگاه خود را بنویسید