دکتر محمد رسولی
یادداشت هفته| دکتر محمد رسولی: ناسازیِ پیشرفت در ایران؛ بایستگیِ گذر از نگرشِ فنسالارانه به رویکردِ فرهنگی
/%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%81%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B0%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D9%81%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8Cدر نوشتههای کهنترِ مدیریت و برنامهریزی، «پیشرفت» بیشتر با دریافتهای کمّی و مادّی، چون فزونیِ فرآورده ناخالصِ درونمرزی، گسترشِ زیربناهای عمرانی و افزایشِ سنجههای اقتصادی، هممعنا انگاشته شده است. امّا با گذرِ زمان و واکاویِ آزمودههای جهانی، آشکار شده است که این نگرشِ یکسره «فنسالارانه»، پیشرفت را از معنای بنیادینِ آن تهی ساخته است. پیشرفت، بر خلاف فزونی، روندی کیفی است؛ روندی که آماجِ نهاییِ آن، بالا بردنِ گنجایشهای انسانی و بهتر کردنِ توانِ جامعه برای گشودنِ دشواریها و زیستنِ با کرامت است.
شاهنامه و عرفان؛ پیوندی در ژرفای حکمت ایرانی
/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%98%D8%B1%D9%81%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8Cشاهنامه را در نگاه نخست اثری حماسی و تاریخی میدانیم؛ اما در کنار روایتهای پهلوانی، نشانههایی از حکمت و عرفان ایرانی نیز در آن دیده میشود.
فواید شاهنامهخوانی؛ فراتر از یک کتاب تاریخی
/%D9%81%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8Cشاهنامه فقط یک اثر ادبی یا مجموعهای از داستانهای کهن نیست؛ گنجینهای است که میتواند در شناخت هویت، زبان، فرهنگ و حتی شخصیت فردی و اجتماعی ما نقشآفرین باشد.