روزنامه آسیا-به‌نظر می‌رسد راست‌افراطی همچنان در حال پیشروی است و در حالی‌که بخشی‌های از قاره آمریکا از ایالات متحده ترامپ تا آرژانتین میلی را تسخیر کرده است، شبح خود را بر فراز اروپا بیش از هر زمانی گسترانیده است. 

انتخابات روز یکشنبه در آلمان، به‌روشنی نشان‌دهنده عروج گام‌به‌گام جریان راست‌افراطی در سیاست قاره سبز است. هر چند حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) اکثریت قاطع مورد انتظار را در این انتخابات و در ایالت ساکسون آنهالت کسب نکرد، اما پیروزی آنان گام دیگری در بالارفتن از نردبان قدرت در قوی‌ترین و بزرگترین اقتصاد اروپاست.

شاید از این جهت است که بیش از فرانسه و ایتالیا، موفقیت این جریان در آلمان، اروپا را به هراس انداخته است. در همین‌باره، شبکه خبری سی ان ان نوشت: «پیروزی حزب راست افراطی آلمان در این ایالت که آلیس ویدال رهبر مشترک این حزب، آن را تاریخی خواند، نشان داد در آلمان، همچون کشورهای دیگر سراسر اروپا، احزاب راست میانه به اندازه گذشته قوی نیستند.» فردریش مرتس صدر اعظم آلمان که همزمان با جشن گرفتن «نتیجه رؤیایی» انتخابات توسط حزب آلترناتیو، در شوک بسر می‌برد، اذعان کرد که این پیروزی، اتحادیه دموکرات مسیحی را تکان داده و تبعاتی دارد که می‌تواند به سراسر منطقه برسد.

در انتخابات روز یکشنبه، حزب مرتس نه تنها حمایت خود در مقابل حزب آلترناتیو ، بلکه بیش از نیمی از آرای خود در سال ۲۰۲۱ را از دست داد و این در حالی بود که حزب راست افراطی آلمان سهم خود را در ایالت سابق شرقی آلمان دو برابر کرد و تنها در یک چرخه انتخاباتی توانست ۴۴ درصد آرا را به‌دست آورد. در سالیان اخیر و در جای‌جای جهان، بحران مهاجرت، بیکاری، تورم، رکود اقتصادی و... بستری برای عروج اندیشه راست‌افراطی در راهروهای قدرت بوده است. در پارلمان اروپا، در مجموع، احزاب راستگرای افراطی ۱۹۶ کرسی را در اختیار دارند.

در سطح ملی هم، احزاب راست افراطی در حال حاضر هدایت ائتلاف‌ها را در ایتالیا و در جمهوری چک برعهده دارند. در فنلاند، کرواسی، اسلواکی و سوئد شرکای کوچک ائتلاف حاکم هستند. حزب فریدوم (آزادی) در اتریش در صدر آرای ملی در سال ۲۰۲۴ قرار گرفت. حزب آزادی هلند به ریاست خیرت ویلدس یکی از بزرگترین احزاب این کشور را تشکیل می‌دهد هر چند که سال گذشته ائتلاف خود را از دست داد. در فرانسه حزب «اجتماع ملی» به ریاست مارین لوپن سالها حزبی محبوب بوده است. در ایتالیا، جورجیا ملونی نخست‌وزیر این کشور چهار سال را صرف اثبات این موضوع کرد که حزبی با ریشه‌های پسافاشیستی می‌تواند بدون ایجاد هراس در بازارهای مالی حکمرانی کند.

انتخابات ماه آوریل در مجارستان نشان داد که پیشروی جریان راست افراطی لزوما روندی خطی و یک‌سویه نیست و حتی توانایی کنار زدن رهبری همچون ویکتور اوربان را با اکثریتی قاطع دارد، رویدادی که به ۱۶ سال حکمرانی او پایان داد و ثابت کرد که حاکمانِ مستقر و ریشه‌دار نیز ممکن است در برابر این جریان پرسروصدا و قدرتمند شکست بخورند./آسیانیوز