اگر صدها سال پیش میخواستید ثروت یک کشور یا مرزهای اقتصادی دنیا را بشناسید، کافی بود به بنادر، گمرکها و کشتیهای داخل اسکله نگاه کنید. هر کسی که کنترل این لنگرگاهها را داشت، تعیین میکرد چه کسی حق دارد وارد بازار شود و چه کسی باید پشت در بماند. امروز اما تغییری محسوس اتفاق افتاده است؛ ساختمانهای گمرک و پایانههای تجاری کماکان سر جای خود هستند، اما دیگر آنها اهرم اصلی قدرت نیستند. بخش بزرگی از مرزهای اقتصادی جهان به جایی نقل مکان کردهاند که با چشم دیده نمیشود، به درون الگوریتمهای نرمافزاری، زیرساختهای ابری و استانداردهای جهانی تبادل داده. مرزهای اقتصادی جهان گم نشدهاند، بلکه از دنیای فیزیکی و آنالوگ، به درون شبکههای دیجیتال منتقل شدهاند و حالا این کدهای کامپیوتری هستند که ویزای ورود ما را به اقتصاد جهان صادر میکنند.
حسین راغفر، اقتصاددان و استاد دانشگاه با بیان اینکه ریشه بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور در نابرابری و انحصار است، تأکید کرد: «اقتصاد رانتی با توزیع نابرابر فرصتها و ایجاد انحصار برای افراد نزدیک به ساختار قدرت، زمینه دلاریسازی اقتصاد، افزایش هزینه تولید و شکلگیری ثروتهای بادآورده را فراهم کرده است.»