چارلز تیلی معتقد است کنش جمعی و پایداری گروهها محصول تصادف نیست، بلکه برآیند پنج عنصر است: منافع (سود و زیان مشترک)، سازماندهی (ساختار گروهها)، بسیج (کنترل منابع)، فرصت ـ تهدید (شرایط محیطی) و عمل جمعی. او تأکید دارد که قدرت یک جامعه در مواجهه با بحران، به میزان توانایی آن در تبدیل منابعِ پراکنده به کنش سازمانیافته بستگی دارد.
بازرس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور گفت: «خواسته ما مشخص است؛ توقف مداخله دولت در امور مدیریتی سازمان، پرداخت بدهیهای دولت به تأمین اجتماعی و حفظ استقلالِ صندوق، نه ادغامها و تغییرات ساختاریِ خسارتبار.»
مصطفی شریف، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، درباره اینکه که آیا امکانی برای بهبود وضعیت اقشار ضعیف جامعه در شرایط فعلی وجود دارد، اظهار کرد: «در کوتاهمدت امکان بهبود محسوس شرایط، بهویژه برای اقشار ضعیف جامعه، بعید به نظر میرسد، چرا که روندهایی در اقتصاد شکل گرفته که بهسادگی قابل تغییر نیستند.»