بهای خاموشی در صورتحساب اقتصاد ایران

یادداشت هفته| دکتر مهدی کریمی تفرشی: بهای خاموشی در صورتحساب اقتصاد ایران

/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86

خاموشی برق، صورت‌حسابی فراتر از هزینه انرژی برای اقتصاد ایران ایجاد می‌کند. آثار این هزینه پنهان، از خطوط تولید تا بازار مصرف امتداد دارد. برنامه‌های مدیریت مصرف برق در سال‌های اخیر به یکی از واقعیت‌های اقتصاد ایران تبدیل شده است. هر تابستان، جدول‌های خاموشی منتشر می‌شوند و بسیاری از واحدهای صنعتی، کارگاه‌های تولیدی، مراکز خدماتی و حتی اصناف، فعالیت خود را با زمان‌بندی تأمین برق هماهنگ می‌کنند. هر ساعت خاموشی، زنجیره‌ای از هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم را ایجاد می‌کند که بخش بزرگی از آن در هیچ گزارش مالی و هیچ قبض برقی دیده نمی‌شود. همین هزینه‌های پنهان، به‌تدریج بر قیمت تمام‌شده کالاها، سودآوری بنگاه‌ها و قدرت رقابت اقتصاد ایران اثر می‌گذارند.