حافظه ای پنهان از تاریخ اجتماعی

شهرها با ما سخن می‌گویند

/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%A7-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF

شهر فقط مجموعه‌ای از خیابان‌ها و ساختمان‌ها نیست، شهر با صداهایش نفس می‌کشد و هویت می‌یابد. صداها نه‌تنها محیط را پر می‌کنند، بلکه حافظه‌ای پنهان از تاریخ اجتماعی و فرهنگی را در خود ذخیره دارند. هر صدای شهری، روایتی از زندگی مردم و جایگاه اجتماعی آنان است. در محله‌های پرتراکم و صنعتی، صدای ترافیک و کارگاه‌ها پژواک زیست روزمره طبقات کارگر است، در حالی که سکوت نسبی، صدای طبیعت یا موسیقی ملایم در محله‌های مرفه، نشانه‌ای از آرامش و امکان کنترل محیطی به شمار می‌آید (کمیته شهرسازی، ۱۳۹۸، ص. ۲۴).