دکتر مهدی کریمی تفرشی
یادداشت هفته| دکتر مهدی کریمی تفرشی: چالشها و دغدغههای خانوادهها در سال تحصیلی جدید
/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D8%BA%D8%AF%D8%BA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AFآغاز سال تحصیلی در ایران، مقطعی است که بخشی از واقعیت زندگی خانوادهها را آشکار میکند. خانوادهها در این روزها فقط به خرید کیف و کفش و دفتر و کتاب فکر نمیکنند. آنها باید میان درآمد محدود و مجموعهای از هزینههای رو به افزایش تعادل برقرار کنند و همزمان تصمیم بگیرند کدام نیاز فرزندشان ضروریتر است و از کدام خواسته میتوان گذشت. شهریه، سرویس، لوازم آموزشی، کلاسهای تقویتی و هزینه رفتوآمد، در کنار سایر مخارج زندگی قرار میگیرد و برای بسیاری از خانوادهها آغاز مدرسه را به دورهای از محاسبه و نگرانی تبدیل میکند. مسئله زمانی جدیتر میشود که والدین احساس کنند کیفیت آینده فرزندشان تا حد زیادی به میزان هزینهای وابسته است که امروز توان پرداخت آن را دارند.
یادداشت هفته| دکتر مهدی کریمی تفرشی: دولت، سرمایۀ اجتماعی، جنگ و ناترازیها
/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87%D9%94-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%86%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7سالی که گذشت، تحتتأثیر تبعات دو جنگ منطقهای و فشار ناترازیهای کهنه، عیار دستگاه اجرایی را در حفظ سرمایه اجتماعی به آزمون گذاشت. گام نهادن در مسیر ارزیابی کارنامه یکساله دولت، مستلزم درک همزمان پیچیدگیهای ساختاری داخلی و متغیرهای شتابان بیرونی است. تمام نظامهای حکمرانی در بستر واقعیتهای پیرامونی عمل میکنند و جداسازی تصمیمات اجرایی از محیط بینالمللی، ارزش تحلیلی نقد را کاهش میدهد.
یادداشت هفته| دکتر مهدی کریمی تفرشی: تسامح علمی در دنیای تعصبها و جزماندیشیها
/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%AA%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%AD-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%B5%D8%A8-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AC%D8%B2%D9%85-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DB%8C-%D9%87%D8%A7در عصر قطبیشدن و غلبه تعصبها، منش ابوریحان بیرونی یادآور یک حقیقت فراموششده است: راه دستیابی به دانش، از شاهراه بیطرفی، رواداری و سنجشگری عقلانی میگذرد. در جهانی که جزماندیشی و تعصبهای نوظهور بیش از هر زمان دیگری مرزهای گفتوگو را تنگ کردهاند، فرا خواندن نام ابوریحان بیرونی پاسداشتی برای یک شخصیت تاریخی است. این فراخوان، پاسخ به یک نیاز حیاتبخش برای زیست فکری و تحلیلی جامعه امروز است. ما در عصر فوران اطلاعات، اما در برهوت رواداری زندگی میکنیم.