تسامح علمی در دنیای تعصب ها و جزم اندیشی ها
یادداشت هفته| دکتر مهدی کریمی تفرشی: تسامح علمی در دنیای تعصبها و جزماندیشیها
/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%AA%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%AD-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%B5%D8%A8-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AC%D8%B2%D9%85-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DB%8C-%D9%87%D8%A7در عصر قطبیشدن و غلبه تعصبها، منش ابوریحان بیرونی یادآور یک حقیقت فراموششده است: راه دستیابی به دانش، از شاهراه بیطرفی، رواداری و سنجشگری عقلانی میگذرد. در جهانی که جزماندیشی و تعصبهای نوظهور بیش از هر زمان دیگری مرزهای گفتوگو را تنگ کردهاند، فرا خواندن نام ابوریحان بیرونی پاسداشتی برای یک شخصیت تاریخی است. این فراخوان، پاسخ به یک نیاز حیاتبخش برای زیست فکری و تحلیلی جامعه امروز است. ما در عصر فوران اطلاعات، اما در برهوت رواداری زندگی میکنیم.