خاموشی برق، صورت‌حسابی فراتر از هزینه انرژی برای اقتصاد ایران ایجاد می‌کند. آثار این هزینه پنهان، از خطوط تولید تا بازار مصرف امتداد دارد. برنامه‌های مدیریت مصرف برق در سال‌های اخیر به یکی از واقعیت‌های اقتصاد ایران تبدیل شده است. هر تابستان، جدول‌های خاموشی منتشر می‌شوند و بسیاری از واحدهای صنعتی، کارگاه‌های تولیدی، مراکز خدماتی و حتی اصناف، فعالیت خود را با زمان‌بندی تأمین برق هماهنگ می‌کنند. هر ساعت خاموشی، زنجیره‌ای از هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم را ایجاد می‌کند که بخش بزرگی از آن در هیچ گزارش مالی و هیچ قبض برقی دیده نمی‌شود. همین هزینه‌های پنهان، به‌تدریج بر قیمت تمام‌شده کالاها، سودآوری بنگاه‌ها و قدرت رقابت اقتصاد ایران اثر می‌گذارند.
معاون وزیر ارتباطات با تأکید بر این‌که تصمیم کسب‌وکارها در شرایط جنگی نباید صرفا در دوگانه «ماندن یا رفتن» خلاصه شود، گفت: «ماندن در مسئولیت، به معنای حفظ انسان، اعتماد و قابلیت خلق ارزش است و برای تحقق آن باید امکان تصمیم‌گیری، انتخاب و تداوم فعالیت را برای کسب‌وکارها فراهم کرد.»
سخنگوی صنعت آب با نقد نگاه برخی کشورهای منطقه برای دست‌یابی به هژمونی آبی، گفت: «ایران هیچ‌گاه به آب به‌عنوان ابزار فشار نگاه نکرده است، با این حال از حقابه قانونی ۸۲۰ میلیون مترمکعبی سیستان عقب‌نشینی نخواهد کرد.»
یک اقتصاددان با تأکید بر این‌که اصلاح قیمت بنزین ممکن است در بلندمدت ضروری باشد، گفت: «اجرای این سیاست به زمان و شرایط اقتصادی کشور بستگی دارد و در شرایطی که مردم با تورم، کاهش قدرت خرید و فشارهای ناشی از جنگ مواجه‌اند، افزایش قیمت بنزین می‌تواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی به همراه داشته باشد.»
