فشارهای اقتصادی

در تقاطع فشارهای اقتصادی و خواست‌های اجتماعی

/%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B7%D8%B9-%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C

جامعه ایران امروز در نقطه‌ای قرار گرفته که می‌توان آن را وضعیت «نشستگی اجتماعی» خواند؛ مجموعه‌ای از امیدهای تعلیق‌شده و درخواست‌های به‌ظاهر کوچک که در بستر فشارهای اقتصادی و روانی به گفتمان غالب تبدیل شده‌اند. این‌ها واکنش‌های ساختاری به روندی طولانی از ناکامی در پاسخگویی به نیازهای عمومی است. این حرکت‌ها نه تنها ناشی از اقتصاد، گرانی، تورم، کاهش ارزش پول ملی و دشواری معیشت است، بلکه به‌طور فزاینده‌ای با مطالبات عمیق‌تر انسانی و اجتماعی هم‌پوشانی دارد؛ خواست بیشتر، بیان خود و احساس انصاف در توازن میان مسئولان و شهروندان. این واقعیت را می‌شود در اقشار مختلف اجتماع مشاهده کرد: از دانش‌آموزان و دانشجویان تا کارمندان و بازاریان.