آنگاه که نگرانی ازدستدادن بر امید بهدستآوردن غلبه میکند، عصر دفاع از دارایی آغاز میشود. اگر پای صحبت نسلهای مختلف بنشینیم، یک تفاوت جالب در روایتهای اقتصادی آنان دیده میشود. در گذشته، وقتی خانوادهای از برنامههای مالی خود حرف میزد، معمولا سخن از ساختن بود. ساختن خانه، راهاندازی مغازه، خرید زمین برای توسعه کار، گسترش یک کارگاه یا سرمایهگذاری برای آینده فرزندان. پول قرار بود به چیزی بزرگتر تبدیل شود. امروز اما بخش مهمی از گفتوگوهای اقتصادی حول پرسش دیگری شکل میگیرد: پول را کجا نگه داریم؟ چه بخریم که ارزشش حفظ شود؟ چگونه از کاهش ارزش داراییها جلوگیری کنیم؟
قدرت چانهزنی، حاصل سالها سرمایهگذاری بر توان ملی است. هر اندازه ظرفیتهای یک کشور در حوزههای سیاسی، اقتصادی، علمی، امنیتی و اجتماعی تقویت شود، سهم آن در تصمیمهای بزرگ منطقهای و جهانی نیز افزایش مییابد.
ایران با موقعیت جغرافیایی کمنظیر خود، در یکی از حساسترین نقاط شبکههای ترانزیتی جهان قرار دارد و تصمیمهای امروز میتواند جایگاه ما را در نقشه آینده تجارت و سیاست منطقهای تعیین کند.
تحولی آرام، اما بنیادین در مرزهای ایران در جریان است. استانداران، بدون چشمداشت پایتخت، زبان همسایگی را بلدند. دیپلماسی استانی، در شرایطی بهطور رسمی در دستور کار قرار گرفته که فشار حداکثری آمریکا و تحریمهای سازمان ملل، بار دیگر اقتصاد ایران را تحت تأثیر قرار داده است. در چنین فضایی، هرگونه روزنهای برای گشایش اقتصادی، حتی اگر در دورافتادهترین نقطه مرزی باشد، میتواند به منزله نفسگیری تازه برای معیشت مردم تلقی شود.
